Vijf jaar lang had de Hamburgse deelstaatregering geprobeerd om de basisschool van het ouderinitiatief tegen te houden. Als reden werd opgegeven: confessionele scholen konden alleen worden opgericht door de grote kerken. Sinds 19 februari 1992 is het duidelijk dat deze mening van de autoriteiten onjuist was. \"Elke confessie\", bijvoorbeeld de \"Common Basis of Faith of the Evangelical Alliance\", is voldoende als confessionele basis voor een vrije basisschool als confessionele school. <\/p>\n\n
Deze verduidelijking van de grondwettelijke bepaling in artikel 6 van onze Basiswet leidde tot de oprichting van veel meer scholen door protestantse ouders: 30 jaar later zijn er alleen al meer dan 150 confessionele scholen, die de Bijbel, de Geloofsbelijdenis van de Apostelen en de Geloofsbasis van de Evangelische Alliantie als belijdenisgrondslag hebben.<\/p>\n\n
Hoe belangrijk de uitspraak ook was voor de oprichting van de vele christelijke scholen, hij werd snel vergeten door veel van de toenmalige schooloprichters en nog meer door hun opvolgers. De scholen leken niet te kunnen geloven dat een uitspraak van de hoogste Duitse rechtbank voor administratieve zaken hun zaak 100 procent gelijk had gegeven! <\/p>\n\n
In feite had het Federale Administratieve Hof de decennialang heersende administratieve interpretatie van artikel 7, lid 5 van de Basiswet volledig verworpen. Voortaan zou het niet meer mogen uitmaken of een school de belijdenis van een protestantse regionale kerk wil aanvaarden - \"vrije\" protestantse scholen zijn toegestaan. Sinds 1992 kan \"elke belijdenis\" waarop de vrijheid van belijden en geloven in artikel 4 lid 1 van de basiswet van toepassing is, de basis vormen van een confessionele school. <\/p>\n\n
Op 19 februari 1992 heeft het Federale Administratieve Hof in twee uitspraken voor basisscholen vastgelegd wat een geloofsovertuiging is en hoe deze gedefinieerd wordt: Een uitspraak over ideologische scholen (de aanvraag voor goedkeuring van een Scientology school werd afgewezen omdat Scientology geen \"ideologie\" was) met zaaknummer 6 C 5.91 en een uitspraak over \"onze\" confessionele school in Hamburg (de wens van de oprichters van de school werd ingewilligd) met zaaknummer 6 C 3.91.<\/p>\n\n
In \"ons\" vonnis verwees de rechtbank naar haar vonnis over de Weltanschauungsschulen, daarom voegen we op de relevante punten de kernzinnen van het vonnis over de Weltanschauungsschulen in - om precies te zijn verwijzen we echter steeds naar de twee vonnissen van die dag.<\/p>\n\n
Bij rechten horen echter ook plichten, of in dit geval eisen, waaraan voldaan moet worden! Het Federale Administratieve Hof stelt \u00e9\u00e9n ding heel duidelijk: een confessionele school moet een grotendeels homogene confessionele gemeenschap hebben. Dit betekent dat niet-gelovige ouders en hun kinderen zijn toegestaan als een \"stille\" minderheid als ze <\/p>\n\n
Met andere woorden: het dagelijkse schoolleven en onderwijs van een confessionele school moet gekenmerkt worden door haar confessionaliteit (uitgangspunt 1 van het oordeel) - zonder tegenwerping van degenen die onze confessionaliteit (nog) niet delen. Als dit confessionele karakter ontbreekt of verdwijnt, zou zo’n basisschool door de overheid gesloten moeten worden! <\/p>\n\n
Na het arrest van 1992 werden deze verplichte vereisten voor niet-confessionele scholen echter al snel niet meer zo nauwgezet nageleefd, noch door de oprichters van de scholen, noch door de autoriteiten. <\/strong>Met uitzondering van Beieren pasten de deelstaten het arrest toe met betrekking tot de mogelijke denominatie, maar hielden zich verder min of meer aan de eerder vereiste voorwaarden, volgens welke (voormalige kerkelijke) confessionele scholen als alternatieve scholen grotendeels moesten overeenkomen met openbare scholen.<\/p>\n\n Een klap van de administratieve rechtbank in Stuttgart in 2003: islamitische schoolstichting kan niet worden toegestaan!<\/p>\n\n Dit veranderde in 2003 toen het Ministerie van Cultuur van Baden-W\u00fcrttemberg de vergunningsaanvraag voor een islamitische school in Stuttgart afwees en de aanklagers ondanks goede advocaten niet slaagden in hun rechtszaak in eerste aanleg omdat ze zich niet hadden gehouden aan de uitspraken van 1992. In tegenstelling tot de moedige Hamburgse ouders gingen zij niet in beroep, maar capituleerden. <\/p>\n\n Omdat de uitspraak \"waterdicht\" was: de rechtbank had haar beslissing over de uitspraken van 1992 gebaseerd op het ontbreken van drie essenti\u00eble vereisten uit de basiswet, die in 1992 werden benadrukt:<\/p>\n\n Uitspraken van het Federale Administratieve Hof uit 1992 voor het eerst grondig toegepast<\/p>\n\n Dit waren en zijn precies de vereisten voor confessionele en ideologische scholen in de zin van Artikel 7 (5) van de Basiswet, zoals duidelijk gespecificeerd door het Federale Administratieve Hof 30 jaar geleden.<\/p>\n\n Toen het om de bovengenoemde islamitische basisschool voor Stuttgart ging, zagen de schoolleiding in Stuttgart en de administratieve rechtbank dit plotseling heel duidelijk. De homogeniteit van de denominatie van ouders en leerlingen en het consequente confessionele karakter van de school en de lessen zouden tot dan toe zeker overal nogal kritisch zijn ontvangen. Als een school dit serieus had genomen, zou ze waarschijnlijk zijn beschuldigd van discriminatie van ouders en leerlingen met een andere of geen denominatie, van het overtreden van artikel 3 van de basiswet (\"… niemand mag worden gediscrimineerd omdat hij een andere denominatie heeft. Niemand mag worden gediscrimineerd omdat hij … … worden benadeeld of bevoordeeld op grond van zijn of haar geloof, religieuze of politieke opvattingen …\") of \"fundamentalistisch\" was en in ieder geval zou worden afgewezen. <\/p>\n\n Elf jaar na het vonnis van 1992 eisten de stad en de administratieve rechtbank nu echter dat dit initiatief tot oprichting van een islamitische basisschool de homogeniteit van de denominatie en een consistent confessioneel karakter aantoonde. De autoriteiten eisten ook bewijs dat de eerste ouders van de leerlingen moslims waren en dat zij zich uiteindelijk kandidaat hadden gesteld voor de school. Ten tweede moest in detail worden uitgelegd dat en hoe hun islamitische overtuigingen van invloed zouden zijn op het onderwijs en de opvoeding in de geplande school. Omdat de oprichters ook dit later niet konden beschrijven, moest de oprichting van deze school mislukken. [1]<\/a><\/p>\n\n De staatsschooladministraties reageren geleidelijk<\/p>\n\n De islamitische eisers voelden zich hierdoor oneerlijk behandeld. Hun beschuldiging dat christelijke confessionele scholen ruimhartig waren toegestaan (omdat de naleving van de voorwaarden niet echt was gecontroleerd) was waar, maar hielp de eisers niet in hun zaak - er bestaat geen recht op gelijke maar onrechtmatige behandeling (\"gelijkheid in onrechtvaardigheid\") in Duitsland. <\/p>\n\n In veel deelstaten leidde de uitkomst van het proces geleidelijk tot een nauwkeuriger onderzoek van de eisen die de Federale Administratieve Rechtbank stelde aan confessionele scholen. In toenemende mate werden nu verklaringen vereist van de ouders van de oprichtende cohort, die niet langer alleen moesten \"instemmen\" met het onderwijsconcept en de belijdenis van de school, maar ook persoonlijk en expliciet de belijdenis moesten ondersteunen zoals beschreven in de toelatingsaanvraag van de schoolvereniging. <\/p>\n\n In Baden-W\u00fcrttemberg waren er ook (terechte) vragen over de betrokkenheid van ouders, kinderen en leerkrachten en vaak de klacht dat uit de voorgelegde statuten van de schoolverenigingen niet duidelijk werd in hoeverre de deelname van ouders aan het bestuur van de school als denominatieve gemeenschap gewaarborgd was. Herhaaldelijk werd verzocht om de volgende passage in de statuten op te nemen, die niet geheel in overeenstemming is met de jurisprudentie: \"Onderwijzend personeel, leerlingen en ouders identificeren zich met de school, ondersteunen gezamenlijk het schoolprofiel en ontwikkelen dit verder.\"<\/em> Een confessionele school, die deze veranderingen in de juridische opinie niet kon geloven, kreeg een vriendelijk antwoord van het schoolbestuur: \"Vandaag tikken de klokken een beetje anders dan toen\" - anders dan voor 1992. De uitspraken begonnen effect te hebben. <\/p>\n\n Bestaande scholen moeten dagelijks voldoen aan alle wettelijke vereisten<\/p>\n\n Sindsdien moet het voor alle verantwoordelijken duidelijk zijn dat ze zich volledig bewust moeten zijn van de wettelijke basis van hun onafhankelijke confessionele scholen en deze op de lange termijn moeten naleven. Dit geldt in het bijzonder voor confessionele scholen op basis- en instapniveau, omdat deze - volgens onze basiswet - verboden zouden zijn zonder de toelatingseisen voor de \"speciale toelating\" in artikel 7 lid 5 van de basiswet. Maar zelfs voor middelbare scholen binnen dezelfde schoolvereniging kunnen niet veel uitzonderingen worden overwogen vanwege de bepalingen in de statuten van de vereniging, die meestal voor alle soorten scholen gelden. <\/p>\n\n Het is ook belangrijk op te merken dat dit niet alleen belangrijk is voor de toelatingsprocedures van nieuwe scholen, maar dat bestaande scholen hier dagelijks aan moeten voldoen. Niet alleen bij de start van een school moet aan de grondwettelijke eisen voor toelating worden voldaan, maar ook op permanente basis. <\/p>\n\n Het feit dat daadwerkelijk aan deze eisen wordt voldaan, is ook belangrijk voor het godsdienstonderwijs en andere rechtsgebieden (bijv. het discriminatieverbod van artikel 9 AGG en de medezeggenschap van werknemers van artikel 118 van de ondernemingswet)!<\/p>\n\n De uitspraken laten zien hoe geweldig onze grondwet is<\/strong><\/p>\n\n Het lezen van de arresten is ook buiten deze specifieke doeleinden de moeite waard, omdat de rechtbank op een bijna schoolboekachtige manier licht werpt op de rechtsgrondslag van vrije scholen in artikel 7 van de Basiswet.<\/p>\n\n Om het lezen te vergemakkelijken geeft het VEBS op de volgende pagina’s de tekst van de arresten, zorgvuldig ingekort en met toelichting in de kantlijn.<\/p>\n\n Het Federale Administratieve Hof begon zijn nieuwe jurisprudentie op 19 februari 1992 met een uitspraak over de goedkeuring van een levensbeschouwelijke school (zaak nr. 6 C 5<\/strong>.91). Een andere uitspraak van dezelfde dag (zaak nr. 6 C 3<\/strong>.91) keurde de school in Hamburg goed als confessionele school. <\/p>\n\n Aangezien het enige wettelijke verschil tussen de termen wereldbeeld en belijdenis is dat de belijdenis, in tegenstelling tot het wereldbeeld, een verwijzing naar God heeft, is grotendeels dezelfde wet van toepassing op beide soorten scholen, net als op scholen met een speciaal onderwijsprofiel.<\/p>\n\n Confessionele scholen moeten verschillend, maar \"gelijk\" zijn<\/p>\n\n De belangrijkste regels voor confessionele scholen zijn samengevat in de \"leidende beginselen\" van de oordelen.<\/p>\n\n De eisen van de rechtbank,<\/p>\n\n moet op elke school bekend zijn en nageleefd worden.<\/p>\n\n Omgekeerd mogen we dankbaar zijn dat het Federale Administratieve Hof het begrip onderwijsdoelstellingen voor de gelijkwaardigheidseis van artikel 7, lid 4 van de Basiswet zeer ruim heeft ge\u00efnterpreteerd: Het omvat zowel de onderwijsdoelstellingen als de te onderwijzen kwalificatie.<\/p>\n\n Het Federale Administratieve Hof heeft duidelijk gemaakt dat een confessionele school op grond van haar confessionele karakter niet mag onderdoen voor overeenkomstige openbare scholen als het gaat om onderwijsdoelen of de kwalificaties die moeten worden onderwezen (niemand zou deze insinuatie destijds durven maken aan het adres van de deelstaatregering - integendeel, burgemeesters in het hele land roemen de kwaliteit van onafhankelijke christelijke confessionele scholen). Een confessioneel karakter mag nooit leiden tot \"tekorten\" in de algemene onderwijsgoederen of dat de manier waarop de leerstof wordt onderwezen leidt tot een vooroordeel bij de leerlingen (geen \"misvormingen\"). <\/p>\n\n Onderwijsdoelen van een confessionele school<\/p>\n\n Tot slot specificeerde de rechtbank het recht van alternatieve scholen \"om andere onderwijsdoelen na te streven naast de door de staat gespecificeerde onderwijsdoelen, met inbegrip van de onderwijsdoelen, die in ieder geval niet in strijd zijn met de onderwijsdoelen van de staat, vooral omdat de onderwijsdoelen van de staat doorgaans ruimte laten voor het invullen van de inhoud van specifieke lessen\".<\/em><\/p>\n\n Daarbij is ze dieper ingegaan op het algemeen bindende onderwijsdoel van de staat om\"leerlingen te helpen zich zelfstandig te ori\u00ebnteren en op eigen verantwoordelijkheid hun leven te leiden, alsmede hun individuele waarnemings- en beoordelingsvermogen te ontwikkelen en te doen gelden<\/em>\".<\/p>\n\n Dit is precies onze zorg als we jonge mensen in staat willen stellen om hun geloof in Jezus uit te leven in de wereld.<\/p>\n\n Het belang van de gedoogplicht voor confessionele scholen<\/p>\n\n Onder de opvoedingsdoelen werd vooral het principe van tolerantie benadrukt. De redenering achter deze uitspraak was het enige punt waarop de uitspraken van 1992 van het Federale Administratieve Hof werden bekritiseerd door seculiere advocaten. Het vereist \"wanneer het wordt toegepast in overeenstemming met de grondwet specifiek voor confessionele scholen, alleen die mate van tolerantie ten opzichte van andere, afwijkende overtuigingen\" die \"een voorwaarde is voor een open debat met andere overtuigingen<\/em>\". <\/p>\n\n De volgende zinnen zijn belangrijk voor scholen: \"Elke \"belijdenis\" is van nature bedoeld om de eigen idee\u00ebn en waarden te belijden en te bevorderen in de overtuiging dat ze juist zijn. Artikel 7 paragraaf 4 zin 3 van de basiswet veronderstelt dus een educatief doel dat de belijdenis promoot als vanzelfsprekend en daarom geoorloofd. <\/em>\"[2]<\/a>.<\/em><\/p>\n\n De motivering van de uitspraak is op dit punt dus ook een waardevolle juridische interpretatie van de confessionele scholen geworden.<\/p>\n\n Zelfs van een bestuurder die geen jurist is, kan worden verwacht dat hij het Duitse verkeersreglement (StVO) kent.<\/p>\n\n De uitspraken zouden de indruk kunnen wekken dat het omgaan met deze juridische kwesties juridische vaardigheden vereist, die echter niet kunnen worden verlangd van schooloprichters, schooldirecties, schoolhoofden en leraren in onafhankelijke organisaties…<\/p>\n\n Ja, dat kan ge\u00ebist worden!<\/p>\n\n Zelfs autobestuurders, schoorsteenvegers en slagers zijn geen juristen, en toch moeten ze allemaal de verkeersregels, brandveiligheidsregels of hygi\u00ebnevoorschriften kennen die op hen van toepassing zijn en ze precies naleven!<\/p>\n\n De organen en medewerkers van de vereniging moeten aan deze eisen voldoen als ze de bestaansreden van hun scholen met hun speciale karakter niet in gevaar willen brengen.<\/p>\n\n Het Federale Administratieve Hof trekt momenteel zelfs consequenties voor het godsdienstonderwijs uit zijn uitspraken van 1992<\/p>\n\n 30 jaar is een lange tijd - zou het Federale Administratieve Hof \u00e9\u00e9n of twee generaties rechters later nog steeds hetzelfde oordeel vellen als toen? Een legitieme vraag, omdat jurisprudentie zich \"ontwikkelt\", d.w.z. vaak verandert.<\/p>\n\n Maar nee - het Federale Administratieve Hof zette zijn jurisprudentie voort met een uitspraak over godsdienstonderwijs in 20193! Met deze uitspraak verwierp het hof een beroep van de deelstaatregering van Baden-W\u00fcrttemberg tegen een voor haar negatieve uitspraak, omdat hierover al in 1992 is geoordeeld en het hof daar bij recentere rechters uitdrukkelijk, zelfs nadrukkelijk, aan vasthoudt. <\/p>\n\n Artikel 7 (3) van de Basiswet schrijft godsdienstonderwijs niet voor als vak voor alternatieve scholen.<\/p>\n\n Vanwege deze opmerkelijke redenering drukken we ook de uitspraak van het Federale Administratieve Hof uit 2019 over godsdienstonderwijs af - hoewel deze geen directe betekenis heeft voor een van de scholen in de VEBS, omdat de uitspraak alleen van invloed is op alternatieve scholen die alleen \"erkende\" alternatieve scholen zijn volgens de wettelijke definitie van Baden-W\u00fcrttemberg (in Noordrijn-Westfalen wordt dit \"voorlopige toelating\" genoemd); de uitspraak is echter landelijk van toepassing op deze scholen. Alle scholen in het VEBS zijn echter \"erkende\" alternatieve scholen (in NRW \"goedgekeurde\" alternatieve scholen) of streven ernaar dit zo snel mogelijk na hun oprichting te worden. <\/p>\n\n Er lopen echter ook overeenkomstige administratieve gerechtelijke procedures voor \"erkende\" alternatieve scholen, opnieuw in Baden-W\u00fcrttemberg. De eiser wacht momenteel op een datum voor de rechtbank in tweede aanleg - daarna is het zeker dat het naar de federale administratieve rechtbank gaat, waar halverwege dit decennium een definitieve uitspraak zal worden gedaan. <\/p>\n\n In de uitspraak van 2019 bevestigde de Federale Administratieve Rechtbank dat een erkende alternatieve school niet verplicht is om het vak \"godsdienst\" van de staatskerk aan te bieden. Artikel 7 (3) van de Basiswet[3]<\/a> is niet van toepassing op alternatieve scholen, noch direct, noch indirect, omdat de staat de \"gelijkwaardigheid\" van deze scholen niet kan ontkennen wegens het ontbreken van godsdienstonderwijs. <\/p>\n\n Confessionele scholen kunnen blij zijn met het leidende principe van de uitspraak:\"Een particuliere alternatieve school heeft geen achterstand ten opzichte van openbare scholen wat betreft haar onderwijsdoelstellingen in de zin van artikel 7, lid 4, zin 3 van de basiswet, omdat zij geen godsdienstonderwijs aanbiedt<\/em>\" - dit verwijst naar \"godsdienstonderwijs\" in overeenstemming met de principes en onder controle van de protestantse regionale kerk (bijv. verplichte roeping!).<\/p>\n\n Bovendien ondersteunde de rechtbank de aangehaalde uitspraak door te stellen dat alternatieve scholen \"niet mogen worden verplicht om aan andere schoolgerelateerde goedkeuringseisen te voldoen dan die welke zijn opgesomd in artikel 7, lid 4, derde zin, van de basiswet\" \"noch door de staatswet, noch door een specifieke structuur van de goedkeuringspraktijk van de schoolautoriteiten\".<\/em> <\/p>\n\n Het baseerde zijn beslissing op twee uitspraken van het Federale Constitutionele Hof in 1969 en 1987:\"Het gebied dat is onttrokken aan staatsinvloed wordt gekenmerkt door het feit dat openbare scholen onderwijs aanbieden dat onafhankelijk is vormgegeven en ontworpen, in het bijzonder met betrekking tot onderwijsdoelstellingen, ideologische basis, onderwijsmethoden en onderwijsinhoud.\"<\/em><\/p>\n\n Religieus onderwijs is niet verplicht - maar alle vakken moeten wel \"doordrenkt\" zijn met ethische kwesties!<\/p>\n\n De resolutie van 2019 geeft onafhankelijke scholen veel vrijheid bij het organiseren van godsdienstonderwijs: \"Voor het grondwettelijk vereiste minimum aan waardenonderwijs op scholen is godsdienstonderwijs of zelfs een apart vak niet nodig. Andere vakken zoals Duits of maatschappijleer zijn ook geschikt om ethische kwesties te behandelen. <\/em>.\"<\/p>\n\n De rechtbank wees er expliciet op dat, vanwege het onderwerp van het geschil, haar beslissing alleen van toepassing is op toelatingsprocedures en niet automatisch op de erkenning van confessionele scholen. Daarom reageerde het Ministerie van Onderwijs en Cultuur van Baden-W\u00fcrttemberg (dat de zaak verloor) onmiddellijk op de beslissing:\"De kwestie van het verlenen van de status van een erkende<\/u><\/em> alternatieve<\/em>school, die de school het recht geeft om examens te houden en certificaten af te geven in overeenstemming met de regels die algemeen van toepassing zijn op openbare scholen, moet hiervan worden gescheiden<\/em>\", en besloot voor Baden-W\u00fcrttemberg: \"Erkende alternatieve scholen moeten verplicht blijven om godsdienstonderwijs aan te bieden en te houden.\"4<\/em> <\/p>\n\n Wij zijn niet de enigen die twijfelen of dit legaal is - het Federale Constitutionele Hof zal hier over een paar jaar een definitief oordeel over vellen!<\/p>\n\n Christelijke scholen hebben een prachtige wettelijke basis in Duitsland<\/p>\n\n We kunnen niet dankbaar genoeg zijn voor deze wettelijke basis van christelijke scholen, die we in Duitsland hebben en waar christelijke scholen zelfs in onze directe buurlanden jaloers op zijn.<\/p>\n\n Als goede bestuurders hebben we daarom ook de plicht om ons niet alleen bewust te zijn van deze fundamenten, maar ook om de voordelen ervan te erkennen, vooral in meer turbulente jaren. Bovenal betekent dit dat we ons moeten richten op het wettelijk vereiste spirituele<\/strong> fundament van onze scholen en dat we dit uitgebreid moeten gebruiken voor het dagelijks leven (administratie en pedagogie). <\/p>\n\n Dit gaat niet over \"organiseren\" om op een ge\u00efmproviseerde manier aan de wettelijke vereisten te voldoen. Nee, in de geest van de stichters van de school en in lijn met onze spirituele zorgen, gaat het om het realiseren van de vereiste geloofsgemeenschap en de verwevenheid van het onderwijs en het dagelijkse schoolleven die we willen op zo’n manier dat onze scholen - Gods scholen - op de lange termijn goed kunnen werken. <\/p>\n\n 19 februari 2022<\/p>\n\n Prof. Dr. Wolfgang Stock<\/p>\n\n [1]<\/a> Sindsdien zijn er echter succesvolle stichtingen van islamitische scholen geweest.<\/p>\n\n [2]<\/a> Het ingewikkelde citaat uit het vonnis luidt: \"Artikel 7 lid 4 zin 3 van de basiswet sluit een dergelijk onderwijsdoel in een particuliere confessionele school dus niet alleen niet uit, maar veronderstelt het integendeel als vanzelfsprekend en daarom geoorloofd.\" (Geen van de twee \"nieten\" mag hier worden weggelaten, zoals helaas al is gebeurd in de juridische literatuur - waardoor de uitspraak in zijn tegendeel verandert).<\/p>\n\n [3]<\/a> \"Met uitzondering van niet-confessionele scholen is godsdienstonderwijs een vast vak op openbare<\/u> scholen. Niettegenstaande het toezichtsrecht van de staat wordt het godsdienstonderwijs gegeven in overeenstemming met de beginselen van de religieuze gemeenschappen <\/a>.\" <\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" 30 jaar geleden schreef het Federale Administratieve Hof schoolgeschiedenis: Het dwong de deelstaat Hamburg om een vrije protestantse school (de huidige August Hermann Francke School) toe te staan. <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":39699,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":true,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[291],"tags":[],"class_list":["post-40932","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-startpagina"],"acf":[],"yoast_head":"\n
\n\n